سلام به کسی که همینجوری اومدی تو وبلاگ و سلام به کسی که آشنایی با هم داریم

این سری اومدم که دیگه نیام

اومدم برای اخرین بار با خودم و با تمام کسایی که میشناسم و نمیشناسم خداحافظی کنم.

روز اولی که این وبلاگ رو ساختم هدفم این بود که با انعکاس مسایل و مشکلات شهرم بتونم یه اگاهی نسبی رو به کسانی که شاید یه روزی سری به وبلاگ زدند بدم . و همون تیتر وبلاگ رو بتونیم با هم اجرا کنیم اما حالا به این نتیجه رسیدم که زنجان شهری نیست که تو خواب باشه تا بیدارش نماییم تازه فهمیدم زنجان یه شهر مرده هستش با مردمان بی تفاوت ، شاید همه ایران اینجوری باشه اما من فقط کارم با زنجان بود .

و حالا با تمام وجود میخوام بگم : آسوده بخواب زنجان ، آسوده بخواب ایران ، که ما ساکتیم و ساکت خواهیم ماند زیرا آنان که فریاد کردند زبانشان از حلقوم بیرون کشیده شد . و ما برای این که میترسیم سکوت می کنیم ، هیس.................... تا قیامت/.